***
The dark knight rises is het derde en laatste deel in het Batman drieluik van regisseur Christopher Nolan. En hoe graag ik het anders had gezien is het helaas ook de minste van de drie. Het grote verschil met zijn voorgangers is dat de figuur Batman ditmaal eigenlijk weinig relevant is, en Bruce Wayne een prominentere plaats heeft in de grote lijnen van het verhaal dan zijn alter ego. Daar waar "Batman begins" een origine story is en "the dark knight" de psychologie van de bat-meester ondermijnt en uitspeelt tegen een ongenaakbare psychopaat, heeft het verhaal, de nieuwe vijand(en) en de algemene feel van dit deel weinig of niets met de duistere ridder te maken.
Het verhaal begint 8 jaar na de feiten in "the dark knight". Harvey Dent, de openbare aanklager die lang genoeg geleefd heeft om de slechterik te worden, is dood en tevens de held van het volk. Batman is verdwenen en Bruce Wayne een kluizenaar. Comissioner Gordon kent de ware toedracht van die ene fatale nacht, maar beseft dat het volk in Gotham hoop nodig heeft en verkiest de geheimen op te bergen. Alles lijkt wel goed te gaan… En dan komt Bane… een in shakespeariaans engels sprekende terrorist met een voorliefde voor mondmaskers en bottenbrekerij (vooral de nek doet het goed in deze film), het feestje eens grondig verstoren.
Het figuur Bane heeft de moeilijke taak om Heath Ledger’s Joker op te volgen als vijand van dienst en het is daar waar Nolan verrast. In plaats van een uitzinnige antagonist in de strijd te gooien, geeft hij ons een doelgerichte terrorist, die intellectueel en zeker fysisch opgewassen is tegen ons gevleugelde vriend. Tom Hardy (Bronson, Inception) geeft enkel door zijn fysieke aanwezigheid en over the top poses een intrigerend karakter aan de gemaskerde snodaard. Toch kan hij niet voorkomen dat Bane niet echt angstaanjagend of indrukwekkend is, wat de film minder dreigend maakt en soms zelfs wat onnozel.
Het grootste probleem van de film situeert zich in de plot en de sfeer, en had gerust een half uur korter kunnen zijn. Verhaal gewijs krijgen we een zoek de bom scenario gecombineerd met een anti kapitalistische revolutie. De hedendaagse touches zijn relevant, maar heeft weinig met Batman te maken en Bruce Wayne fungeert enkel als geldschieter in een groene energie project dat niet helemaal blijkt te zijn wat hij dacht. Om Batman in de picture te krijgen wordt Catwoman in de strijd gegooid, die meteen dienst doet als link naar Bane. U kunt volgen? Natuurlijk, want wat the dark knight rises vooral mist is diepgang en stuwkracht. Diepgang in personages, plot en verbeelding. Stuwkracht in motivatie en de nogal povere actie.
Waar the dark knight rises wel scoort is in de acteer prestaties. Christian Bale toont ons zijn gevoeligste kant als Bruce Wayne, de twee antagonisten zijn top en Michael Caine als Alfred is wederom vertederend. Zo een butler wil ik ook. Nieuwkomer Joseph Gordon Levitt is wederom een knaller en blijkt zelf een transformatie (zij het helemaal op het einde) te ondergaan die verassend en logisch is, en vooral die hards zal kunnen bekoren.
The dark knight rises is een waardig, maar ietwat onvolmaakt en langdradig sluitstuk van de Batman trilogie die volgens mij zeker het herbekijken waard is.
Nota: alhoewel ik "the dark knight" altijd naar waarde heb geschat, was het niet de ongeloofelijke filmervaring voor mij zoals die voor vele andere was. Maar nu het afgelopen is en ik alle drie de films gezien heb, moet ik toegeven dat "the dark knight" één van de sterkere comicbookverfilmingen is die ik ooit gezien hebt (Sin city, Spiderman 2 en natuurlijk Tim Burton's 2de Batmanfilm dragen mijn voorkeur), net omdat hij die grenzen aftast van het genre... en ze dan overschrijdt
31-07-2012
Geen opmerkingen:
Een reactie posten